Πόνος στην πλάτη ανάμεσα στις ωμοπλάτες εμφανίζεται σε παθήσεις της σπονδυλικής στήλης (διαταραχές της στάσης του σώματος, οστεοχόνδρωση, αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα), παθήσεις του οισοφάγου (γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, αχαλασία, στενώσεις) και μεσοθωρακίτιδα. Λιγότερο συχνά, το σύμπτωμα αναπτύσσεται σε φόντο αορτίτιδας, αορτικής ανατομής ή κακοήθων όγκων του μεσοθωρακίου. Το διαγνωστικό σύμπλεγμα περιλαμβάνει ακτινογραφίες σπονδυλικής στήλης, OGK, CT και MRI, καθώς και ενδοσκόπηση. Η κατάσταση των αγγείων εκτιμάται με υπερηχογράφημα και αορτογραφία. Ο πόνος ανακουφίζεται με τη συνταγογράφηση ΜΣΑΦ ή ναρκωτικών αναλγητικών. Η υποκείμενη νόσος αντιμετωπίζεται με φαρμακευτικές, φυσιοθεραπευτικές και χειρουργικές μεθόδους.
Αιτίες πόνου στην πλάτη μεταξύ των ωμοπλάτων
Παθήσεις του αναπνευστικού
Ο πόνος μεταξύ των ωμοπλάτων εμφανίζεται με οξεία τραχειίτιδα ή βρογχίτιδα, όταν δυσάρεστες αισθήσεις ακτινοβολούν από το στήθος προς την πλάτη. Σε ηρεμία, ο πόνος στην πλάτη είναι ασήμαντος, αλλά αυξάνεται απότομα όταν βήχετε, γελάτε ή προσπαθείτε να μιλήσετε δυνατά. Ο πόνος είναι θαμπός στη φύση. Το κάψιμο και η τραχύτητα στη μεσοπλάτια περιοχή είναι λιγότερο συχνές. Τα συμπτώματα διαρκούν 3-7 ημέρες και εξαφανίζονται χωρίς ίχνος μετά την υποχώρηση της φλεγμονώδους διαδικασίας.
Διαταραχές της στάσης του σώματος
Η σκολίωση, η κύφωση ή η λόρδωση είναι συχνά τα αίτια του πόνου ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Τα συμπτώματα εμφανίζονται όταν κάθεστε σε μια άβολη θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τον ύπνο σε ένα στρώμα που είναι πολύ μαλακό ή, αντίθετα, πολύ σκληρό. Εμφανίζεται θαμπός ή πονεμένος πόνος που αυξάνεται όταν λυγίζετε ή στρίβετε απότομα. Από μικρή ηλικία παρατηρούνται δυσάρεστες αισθήσεις, γεγονός που σχετίζεται με τον επιπολασμό των διαταραχών στάσης στα παιδιά.
Παρόμοια σημεία εμφανίζονται σε ασθενείς που πάσχουν από μια ορισμένη νεανική παθολογία - τη νόσο Scheuermann-Mau. Σε τέτοιες περιπτώσεις αυξάνεται η θωρακική κύφωση, η οποία εκδηλώνεται με έντονο πόνο στην πλάτη και ενόχληση κατά την παραμονή σε μια θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι έφηβοι νιώθουν ένα μαχαίρι πόνο μεταξύ των ωμοπλάτων που εμφανίζεται το βράδυ.
Οστεοχονδρωσία του μαστού
Οι ασθενείς με εκφυλιστική νόσο της σπονδυλικής στήλης υποφέρουν από θαμπό πόνο στην πλάτη μεταξύ των ωμοπλάτων, ο οποίος συμβαίνει λόγω της συνεχούς έντασης των μυών και της συμπίεσης των νευρικών δομών. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται όταν στρίβετε ή λυγίζετε το σώμα σας ή όταν στέκεστε ή κάθεστε για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Όταν ο πόνος είναι έντονος, η καθημερινή σωματική δραστηριότητα ενός ατόμου είναι περιορισμένη.
Έντονος μεσοσπονδύλιος πόνος παρατηρείται με κήλη δίσκου της θωρακικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Εάν επηρεαστούν τα άνω τμήματα του θώρακα, η κλινική εικόνα συνοδεύεται από μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα χέρια καθώς και δυσκολία στην κατάποση. Η παθολογία της μέσης θωρακικής περιοχής χαρακτηρίζεται από μεσοπλεύρια νευραλγία και όταν οι κάτω θωρακικοί σπόνδυλοι είναι κατεστραμμένοι, γίνεται αισθητός έντονος πόνος στο επιγάστριο και κάτω από τις πλευρές.
Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
Ένα πρώιμο σημάδι της νόσου είναι η δυσφορία, ειδικά στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Ωστόσο, καθώς η αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα εξελίσσεται, τα συμπτώματα εξαπλώνονται στην πλάτη μεταξύ των ωμοπλάτων. Οι δυσάρεστες αισθήσεις αναπτύσσονται το βράδυ ή το βράδυ, εντείνονται το πρωί και υποχωρούν ή εξαφανίζονται εντελώς κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο πόνος υποχωρεί μετά από ένα ζεστό ντους ή μπάνιο ή σωματική δραστηριότητα.
Η εξάπλωση της παθολογικής διαδικασίας στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης συνοδεύεται από αυξημένη κύφωση και τονωτική ένταση των μυών της σπονδυλικής στήλης. Ως εκ τούτου, ο πόνος στην περιοχή της ωμοπλάτης γίνεται σταθερός και μειώνει την κινητική δραστηριότητα του ασθενούς. Με την πάροδο του χρόνου σχηματίζεται μια χαρακτηριστική καμπούρα στην πλάτη. Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της νόσου του Bechterew είναι η ιερολαγονίτιδα, μια φλεγμονή της ιερολαγόνιας άρθρωσης.
Παθήσεις του οισοφάγου
Οι περισσότερες ασθένειες του οισοφάγου χαρακτηρίζονται από πόνο που ακτινοβολεί στον μεσοσπονδύλιο χώρο. Σε αυτή την περίπτωση, δημιουργείται μια σαφής σύνδεση μεταξύ της δυσφορίας και της πρόσληψης τροφής, της φυσικής δραστηριότητας με το σώμα λυγισμένο προς τα εμπρός. Τα συμπτώματα συνοδεύονται από οπισθοστερνικό αίσθημα καύσου, καούρα και παλινδρόμηση οξέος. Συνήθως, ο πόνος στην πλάτη μεταξύ των ωμοπλάτων προκαλείται από:
- ΓΟΠΝ. Ένα αίσθημα καύσου πίσω από το στέρνο και στην περιοχή της πλάτης 10-20 λεπτά μετά το φαγητό είναι χαρακτηριστικό της οισοφαγίτιδας από παλινδρόμηση. Οι εκδηλώσεις εντείνονται όταν ο ασθενής παίρνει ξαπλωμένη θέση, λυγίζει απότομα και εκτελεί σωματική εργασία. Παρατηρούνται συχνές καούρες και ρέψιμο με οξύ.
- Αχαλασία καρδία. Όταν παραβιάζεται το άνοιγμα του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, εμφανίζεται οξύς οπισθοστερνικός και μεσοσπονδύλιος πόνος τη στιγμή της κατάποσης. Τα συμπτώματα εμφανίζονται αρχικά σποραδικά - με βιαστική κατανάλωση φαγητού, κακή μάσηση τροφής και κατάποση μεγάλων κομματιών ταυτόχρονα. Τότε η δυσφαγία γίνεται μόνιμη.
- Οισοφαγική στένωση. Η στένωση του αυλού του οργάνου συνοδεύεται από δυσκολίες στη διέλευση του βλωμού της τροφής, που οδηγεί σε έντονο πόνο στο στήθος, το διάστημα μεταξύ των ωμοπλάτων. Ο ασθενής αισθάνεται ότι το φαγητό έχει κολλήσει στη μέση του οισοφάγου και οι κινήσεις κατάποσης δεν βοηθούν στην περαιτέρω μετακίνησή του, αλλά αυξάνουν μόνο την ενόχληση στην πλάτη.
Διαφραγματοκήλη
Χαρακτηρίζεται από έντονο πόνο που εξαπλώνεται σε όλη την άνω κοιλιακή χώρα και επεκτείνεται στη μεσοπλάτια περιοχή. Μια διαφραγματοκήλη συχνά προκαλεί επίσης πόνο στην προκαρδιακή περιοχή, η οποία λανθασμένα συγχέεται με μια κρίση στηθάγχης. Τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά το φαγητό, τη σωματική δραστηριότητα και την άσκηση. Για την ανακούφιση της ενόχλησης, οι ασθενείς προκαλούν εμετό ή ερυγές και πίνουν νερό.
Παθολογίες αορτής
Ο πόνος στην πλάτη εμφανίζεται με την αορτίτιδα. Οι δυσάρεστες αισθήσεις εντοπίζονται μεταξύ των ωμοπλάτων, πίσω από το στέρνο, και μερικές φορές ταξιδεύουν επίσης στον λαιμό ή στην περιοχή του στομάχου. Λιγότερο συχνά, υπάρχει μια επώδυνη αίσθηση καψίματος στο στήθος που ακτινοβολεί προς την πλάτη. Ο πόνος είναι ένα μόνιμο πρόβλημα και δεν εξαρτάται από την επίδραση εξωτερικών παραγόντων. Τυπικά, σημειώνονται ταχυκαρδία, δύσπνοια κατά την προσπάθεια, κατά την ηρεμία και ξηρός βήχας με μυρμήγκιασμα.
Με το ανατομικό ανεύρυσμα της αορτής, παρατηρείται αφόρητος οπισθοστερνικός πόνος, ο οποίος ακτινοβολεί στη μεσοπλάτια περιοχή και εξαπλώνεται από πάνω προς τα κάτω. Μερικές φορές οι αισθήσεις είναι τόσο έντονες που ο ασθενής χάνει τις αισθήσεις του λόγω επώδυνου σοκ. Η αρτηριακή πίεση πέφτει, ο σφυγμός επιταχύνεται και υπάρχει έλλειψη οξυγόνου στον εγκέφαλο. Εάν ένα άτομο δεν λάβει επείγουσα ιατρική φροντίδα, υπάρχει υψηλός κίνδυνος θανάτου.
Μεσοθωρακίτιδα
Η οξεία οπίσθια μεσοθωρακίτιδα χαρακτηρίζεται από έντονο, ξαφνικό πόνο στην περιοχή μεταξύ των ωμοπλάτων. Τα συμπτώματα επιδεινώνονται κατά την κατάποση, το ρίξιμο του κεφαλιού προς τα πίσω και το βήχα. Για να ανακουφίσει τον πόνο στην πλάτη και να διευκολύνει την αναπνοή, ο ασθενής κάθεται με το κεφάλι του γερμένο προς τα εμπρός και ελαφρώς λυγισμένο προς τα εμπρός. Αναπτύσσεται οίδημα και κυάνωση στο άνω μισό του σώματος και περιστασιακά εμφανίζεται υποδόριο εμφύσημα.
Η οξεία φλεγμονή του μεσοθωρακίου συνοδεύεται από μαζική δηλητηρίαση, επομένως το σύνδρομο πόνου συνοδεύεται από πυρετό, αδυναμία και καρδιακή δυσλειτουργία. Με τη χρόνια μεσοθωρακίτιδα, τα συμπτώματα είναι λιγότερο έντονα: παρατηρείται μέτριος θαμπός πόνος στην πλάτη, πίσω από το στέρνο, επίμονος χαμηλός πυρετός και περιοδική δυσκολία στην κατάποση.
Καρκίνος μεσοθωρακίου
Ο πόνος στην οπισθοστερνική περιοχή που ακτινοβολεί στην περιοχή μεταξύ της ωμοπλάτης είναι το κύριο παράπονο ασθενών με κακοήθεις όγκους του μεσοθωρακίου. Το σύμπτωμα εμφανίζεται σε μεταγενέστερο στάδιο της νόσου και προκαλείται από την ανάπτυξη του όγκου σε γειτονικές δομές και νευρικές απολήξεις. Το σύνδρομο του βασανιστικού πόνου συνοδεύεται από δύσπνοια και βήχα όταν προσβάλλονται οι βρόγχοι, δυσφαγία όταν προσβάλλεται ο οισοφάγος, οίδημα και κυάνωση του προσώπου όταν συμπιέζεται η άνω κοίλη φλέβα.
Σπάνιες αιτίες
- Τραυματισμοί: Κάταγμα σπονδυλικής στήλης, σπονδυλολίσθηση, ρήξη ή κάταγμα της ωμοπλάτης.
- Μυϊκές παθήσεις: Μυαλγία, μυοσίτιδα, σύνδρομο μυϊκού τόνου.
- Πνευμονοπάθειες: Πνευμονία, ξηρή ή εξιδρωματική πλευρίτιδα.
Διάγνωση
Η αρχική εξέταση πραγματοποιείται από ορθοπεδικό τραυματολόγο, ο οποίος μετά από φυσική εξέταση διαγιγνώσκει κακή στάση του σώματος, καμπυλότητα σπονδυλικής στήλης και άλλα προβλήματα του μυοσκελετικού συστήματος. Εάν ο πόνος μεταξύ των ωμοπλάτων δεν σχετίζεται με παθολογία των οστών, ο ασθενής συμβουλεύεται καρδιολόγο, νευρολόγο ή γαστρεντερολόγο. Για να μάθουμε τους αιτιολογικούς παράγοντες του πόνου στην πλάτη, συνταγογραφούνται οργανικές μελέτες:
- Ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης. Με βάση τα αποτελέσματα της ακτινογραφίας, ο γιατρός καθορίζει τον βαθμό σκολίωσης, την παρουσία και τη σοβαρότητα της κύφωσης ή της λόρδωσης. Η μέθοδος είναι κατατοπιστική για τη διάγνωση της θωρακικής οστεοχόνδρωσης και βοηθά στην απεικόνιση μετατραυματικών αλλαγών στα οστά. Για την ανίχνευση ενός μεσοσπονδύλιου κατάγματος, η ακτινογραφία συμπληρώνεται με αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία της σπονδυλικής στήλης.
- Εικόνα ακτίνων Χ του ΟΓΚ. Η τυπική μέθοδος έρευνας μας επιτρέπει να αποκλείσουμε την πνευμονική νόσο ως μία από τις αιτίες πόνου μεταξύ των ωμοπλάτων. Οι ακτινογραφίες δείχνουν επίσης διεύρυνση της σκιάς του μεσοθωρακίου και σημεία υποδόριου εμφυσήματος, γεγονός που δίνει στον γιατρό το δικαίωμα να διαγνώσει τη μεσοθωρακίτιδα.
- EFGDS. Για να επιβεβαιωθεί η οισοφαγική αιτιολογία του πόνου, γίνεται ενδοσκοπική εξέταση του οισοφάγου. Κατά την εξέταση, ο γαστρεντερολόγος προσέχει τη βατότητα του οργάνου, τη συνοχή των σφιγκτήρων και εξετάζει την κατάσταση του βλεννογόνου του οργάνου. Λαμβάνονται βιοψίες από ύποπτες περιοχές για ιστολογική ανάλυση.
- Υπερηχογραφική αγγειοσάρωση. Η υπερηχογραφική εξέταση της αορτής χρησιμοποιείται ως μέθοδος διαλογής για την ανίχνευση φλεγμονωδών αλλαγών και ανευρυσμάτων. Για την εκτίμηση της κατάστασης της θωρακικής περιοχής γίνεται διοισοφαγική ηχοκαρδιογραφία. Η διάγνωση του ανατομικού ανευρύσματος επιβεβαιώνεται με ακτινογραφία - αορτογραφία.
- Εργαστηριακές μέθοδοι. Παίζουν υποστηρικτικό ρόλο στη διαγνωστική αναζήτηση. Οι ασθενείς υποβάλλονται σε ένα τυπικό σύμπλεγμα: αιμογράφημα, βιοχημική εξέταση αίματος, εξέταση για ηπατίτιδα και λοίμωξη HIV. Ανάλογα με την ένδειξη, πραγματοποιείται πηκογραφία. Σε περίπτωση πιθανής οξείας φλεγμονώδους διαδικασίας, τα δεδομένα για τους δείκτες οξείας φάσης είναι ενημερωτικά. Το αντιγόνο HLA-B27 προσδιορίζεται σε ασθενείς με ύποπτη νόσο του Bechterew.
Λόγω της ποικιλίας των αιτιών του μεσοσπονδυλίου πόνου, μπορεί να απαιτηθούν πρόσθετες εξετάσεις. Σε περίπτωση παθήσεων του ανώτερου αναπνευστικού είναι απαραίτητη η συνεννόηση με ΩΡΛ ιατρό και πλήρης ΩΡΛ εξέταση. Εάν υπάρχει υποψία κακοήθους όγκου του μεσοθωρακίου, ογκολόγοι εμπλέκονται στη διάγνωση.
Θεραπεία
Βοήθεια πριν από τη διάγνωση
Τα περισσότερα μη φαρμακευτικά μέτρα στοχεύουν στην πρόληψη του πόνου μεταξύ των ωμοπλάτων: ανάπτυξη και διατήρηση σωστής στάσης του σώματος, ισορροπημένη διατροφή χωρίς επιβλαβείς τροφές, δραστήριος τρόπος ζωής και αθλητισμός. Σε περίπτωση έντονου πόνου κατά τη διαγνωστική έρευνα, ο γιατρός συνταγογραφεί μη ναρκωτικά αναλγητικά, συνιστά περιορισμό της κινητικότητας και, εάν είναι απαραίτητο, συνταγογραφεί αυστηρή ανάπαυση στο κρεβάτι.
Συντηρητική θεραπεία
Κατά τη θεραπεία του πόνου στην πλάτη μεταξύ των ωμοπλάτων, χρησιμοποιείται μια διαφοροποιημένη προσέγγιση - το θεραπευτικό σχήμα επιλέγεται μεμονωμένα, λαμβάνοντας υπόψη την υποκείμενη νόσο που προκάλεσε τα συμπτώματα και τις συνακόλουθες ασθένειες. Στην περίπτωση ορθοπεδικών προβλημάτων, το επίκεντρο είναι η διόρθωση της στάσης του σώματος με τη βοήθεια κορσέδων και άλλων ορθώσεων. Οι ακόλουθες ομάδες φαρμάκων χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία των αιτιών του πόνου:
- Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Συνταγογραφείται για την ανακούφιση από την ενόχληση σε ασθένειες του συστήματος των οστών και των αρθρώσεων, καθώς και για την εξάλειψη της φλεγμονής και την επιτάχυνση της ανάρρωσης. Τα ΜΣΑΦ είναι επίσης αποτελεσματικά για ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος και μεσοθωρακίτιδα.
- Αντιεκκριτικά φάρμακα. Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων και οι αποκλειστές ισταμίνης Η2 αποτελούν τη βάση για τη θεραπεία της ΓΟΠΝ και της αχαλασίας. Τα φάρμακα μειώνουν τη βλάβη στον οισοφάγο που προκαλείται από το όξινο περιεχόμενο του στομάχου και ανακουφίζουν από τον πόνο. Για να ανακουφιστεί γρήγορα η αίσθηση καψίματος, λαμβάνονται μη απορροφήσιμα αντιόξινα.
- Αντιβιοτικά. Σε οξείες μορφές μεσοθωρακίτιδας, η μαζική αντιμικροβιακή θεραπεία ενδείκνυται για τη θανάτωση παθογόνων και την πρόληψη βακτηριακών επιπλοκών. Τα φάρμακα επιλέγονται εμπειρικά. Ένας συνδυασμός 2-3 ενεργών συστατικών εισάγεται για να δράσει σε όλους τους πιθανούς τύπους μικροβίων.
- Κυτοστατικά. Για ορισμένες μορφές καρκίνου του μεσοθωρακίου, η πολυχημειοθεραπεία χρησιμοποιείται ως προετοιμασία για χειρουργική επέμβαση ή ως ανακουφιστική θεραπεία. Τα ανοσοκατασταλτικά συνιστώνται μερικές φορές σε ασθενείς με σοβαρές μορφές αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας.
Ασθενείς με οξείες παθήσεις (αορτική ανατομή, κεραυνοβόλος μεσοθωρακίτιδα) νοσηλεύονται στη μονάδα εντατικής θεραπείας. Στόχος της θεραπείας είναι η εξάλειψη της κατάστασης σοκ: για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται καρδιοτροπικά φάρμακα, διαλύματα έγχυσης και παρέχεται υποστήριξη οξυγόνου. Χορηγούνται ναρκωτικά αναλγητικά και ηρεμιστικά για την ανακούφιση του πόνου.
Οι μη φαρμακευτικές μέθοδοι παίζουν σημαντικό ρόλο στη θεραπεία παθήσεων του μυοσκελετικού συστήματος. Για την ενίσχυση του μυϊκού κορσέ και την επίτευξη ομοιόμορφης στάσης, συνταγογραφούνται ειδικά συγκροτήματα θεραπείας άσκησης. Χειροκίνητοι χειρισμοί, θεραπεία άσκησης, ορθοπεδικό μασάζ στήθους, πλάτης και οσφυϊκής μοίρας δείχνουν καλά αποτελέσματα. Χρησιμοποιούνται διάφορες φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι: ηλεκτρική διέγερση των μυών της πλάτης, θεραπεία με πελοειδή, γενική ακτινοβολία UV.
Χειρουργική θεραπεία
Εάν η παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης επιμένει, συνιστάται χειρουργική διόρθωση της σκολίωσης. Σε περίπτωση συμπίεσης της σπονδυλικής στήλης, καταφεύγει η χειρουργική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας: αφαιρείται η μεσοσπονδυλική κήλη και αποσυμπιέζεται ο σπονδυλικός σωλήνας. Κατά κανόνα, χρησιμοποιούνται ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές: παρακέντηση, εξάτμιση του μεσοσπονδύλιου δίσκου, μικροδισκεκτομή.
Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται για επιπλεγμένες μορφές διαφραγματοκήλης και σοβαρή στένωση του οισοφάγου. Το στόμιο της κήλης συρράπτεται με σταυροπάθεια, γαστροπεξία ή βυθοπλαστική, εκτομή και οισοφαγοπλαστική. Η επείγουσα χειρουργική επέμβαση είναι η μόνη θεραπεία για ένα ανατομικό ανεύρυσμα. Οι αγγειοχειρουργοί πραγματοποιούν εκτομή της κατεστραμμένης περιοχής με αποκατάσταση της αορτής.